Άννα-Μαρία Τσαρουχά

Η βουτιά

2/28/2017 09:18:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

Στον πάτο η Ελλάδα ως προς την κοινωνική δικαιοσύνη.

1/30/2017 09:46:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

Της Άννας -Μαρίας Τσαρουχά

Στον πάτο βρίσκεται η Ελλάδα ανάμεσα στις 28 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την ετήσια έρευνα για την Κοινωνική Δικαιοσύνη 2016 του ερευνητικού Ινστιτούτου Bertelsmann.
Η Ελλάδα βρίσκεται τελευταία στην κατάταξη , σταθερά από το 2008. Η έρευνα βασίζεται σε έξι δείκτες: Την πρόληψη της φτώχειας, την ισότητα στην εκπαίδευση, την πρόσβαση στην αγορά εργασίας, την κοινωνική συνοχή, την έλλειψη κοινωνικών διακρίσεων, την υγεία και την διαγενεακή (ανάμεσα στις γενεές) δικαιοσύνη.
Η χώρα μας βρίσκεται στην τελευταία πεντάδα και στους 6 δείκτες, με τις χειρότερες επιδόσεις να σημειώνονται στην πρόσβαση στην αγορά εργασίας και στην διαγενεακή δικαιοσύνη. Η κρίση είχε καταστροφικές επιπτώσεις και στον κοινωνικό αποκλεισμό σύμφωνα με την έρευνα, ενώ τα δημοσιονομικά μέτρα έχουν μεγεθύνει, ήδη υπάρχοντα προβλήματα. Το ποσοστό των ανθρώπων που κινδυνεύουν από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό παραμένει υπερβολικά υψηλό, στο 35,7% του συνολικού πληθυσμού. Μια υγιής και κοινωνικά δίκαιη οικονομία απαιτεί υψηλά ποσοστά εργασίας σε καλές καλοπληρωμένες δουλειές, με την Ελλάδα να βρίσκεται τελευταία ως προς την πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Μόνο το 50,8% του εργατικού δυναμικού είχαν δουλειά το 2015, το χαμηλότερο ποσοστό χώρας στην έρευνα. Οι μεγαλύτεροι, σε ηλικία 55-64 ετών συμμετέχουν στην αγορά εργασίας σε ποσοστό 34,3% .
Εντελώς τραγικά είναι τα πράγματα, πάντα σύμφωνα με την έρευνα, για τους νέους. Οι νέοι από 15 έως 24 εμφανίζουν ποσοστά διπλάσιας ανεργίας από αυτήν που υπήρχε το 2008 με έναν στους δύο να βρίσκεται εκτός αγοράς εργασίας ενώ το 26,1% των νέων από 20 έως 24 ετών δεν δουλεύει, ούτε σπουδάζει, ούτε ακολουθεί κάποιο πρόγραμμα εξειδίκευσης. Η Ελλάδα, από τις γηραιότερες χώρες δημογραφικά, έχει εναποθέσει ένα τεράστιο δημόσιο χρέος στις πλάτες των νέων. Την ίδια στιγμή που οι επενδύσεις στην έρευνα και την καινοτομία -που είναι απαραίτητες για την αύξηση του όγκου της οικονομίας και την ανάπτυξη- είναι ελάχιστες (0,8% του ΑΕΠ).
Η αμέλεια των κυβερνήσεων των τελευταίων δεκαετιών να πάρουν μέτρα κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού άφησαν τον ευάλωτο πληθυσμό ανέτοιμο απέναντι στην οικονομική κρίση. Σύμφωνα με την έρευνα, οι διαδοχικές Ελληνικές κυβερνήσεις είτε δεν είχαν πλάνο, είτε καθυστέρησαν να αντιδράσουν στον κοινωνικό αποκλεισμό . Κοινωνική στήριξη προς τις ευάλωτες ομάδες (σύμφωνα πάντα με την έρευνα) παρείχαν κατά κύριο λόγο οι ΜΚΟ, η εκκλησία και η διευρυμένη παραδοσιακή Ελληνική οικογένεια.

Αναζητήσεις

Το διαφορετικό παράθυρο

10/17/2016 10:52:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
1 Comments

Φαντάσου... πως ένα πρωί ξυπνάς κι ανοίγεις το παράθυρό σου.
Ξεκινάς τη μέρα σου, μια μέρα σαν όλες τις άλλες μόνο που νιώθεις πως κάτι σου λείπει, κάτι έχεις αφήσει πίσω, κάτι που ξέχασες να προσέξεις ή ν’αναζητήσεις...

Κάτι σημαντικό, ενδιαφέρον που μπορεί να σου υπενθυμίσει πόσο πολύ αξίζει η ζωή.

Κοιτάς γύρω σου τους ανθρώπους που διάλεξες.

Κανείς τους δεν θα φέρει αυτό που θα αναζητήσεις, αυτό που σου λείπει, κι αναρωτιέσαι..πώς έχασες τόσο χρόνο για να χτίσεις τις σχέσεις σου μαζί τους.

Πως είναι δυνατόν να είναι τόσο ασήμαντοι; Να ήταν πάντα; Πως μπόρεσες να τους αφιερώσεις κομμάτια από την ζωή σου; Κι όμως, κάποτε τους διάλεξες.

Δεν είναι εκείνοι που έχασαν την σημασία τους. Είσαι εσύ που άλλαξες. Ήταν σπουδαίοι και σημαντικοί όταν τους βρήκες θέση στη ζωή σου.

Μόνο που η ζωή αλλάζει... κι εσύ άλλαξες.

Το τι έχει σημασία και αξία, άλλαξε για σένα μόνο.

Το παράθυρο που άνοιξες εκείνο το πρωί ήταν διαφορετικό απ’ αυτό που συνήθιζες ν’ ανοίγεις τόσα χρόνια.

Αιτίες οι εμπειρίες, τα ξεχασμένα όνειρα που ζωντάνεψαν, τα καινούργια όνειρα που γεννήθηκαν στο τέλος ενός δρόμου, οι πτυχές της ζωής που έβαλες στην άκρη, οι καινούργιες πτυχές που τώρα ανακαλύπτεις.

Αφορμές ένα ταξίδι, ένα παλιό βιβλίο, ένας ήρωας της καθημερινότητας στο δρόμο σου, ένα καινούργιο τραγούδι…

Άννα-Μαρία Τσαρουχά

Κοινωνία-Πολιτική

Όταν η σημερινή Ελληνική φορολογία παραβιάζει τα κοινωνικά δικαιώματα του ...1215 μ.Χ

9/04/2016 09:16:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

Σε μια εποχή που κανένα σύστημα οργάνωσης της οικονομίας δεν εφαρμόζεται (ούτε Φιλελευθερισμός, ούτε Σοσιαλισμός ούτε ο,τιδήποτε άλλο).
Σε μια εποχή που η κατοχή κεφαλαίου ποινικοποιείται μέσω της φορολογίας και η επιχειρηματικότητα στοχοποιείται χωρίς να περέχεται αναπτυξιακή-παραγωγική εναλλακτική, χωρίς να διασφαλίζεται ο εθνικός πλούτος και χωρίς να γίνεται, ούτε κατα διάνοια, αναδιανομή του όποιου ιδιωτικού πλούτου, το παρακάτω άρθρο έχει σκοπό να μας ξυπνήσει από τον καταθλιπτικό λήθαργο που έχουμε πέσει (πολλοί από μας) ώς πολίτες...

Αφορμή για τα παρακάτω γραφόμενα ήταν η συζήτηση σε μια παρέα για το αν η σημερινή φορολόγηση παραβιάζει άρθρο του Συντάγματος και συγκεκριμένα την παράγραφο 5 του άρθρου 4 στο κομμάτι των Ατομικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων που αναφέρει επί λέξει: "Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους."

Αλήθεια όμως, πώς θα ήταν αν η σημερινή φορολογία δεν ερχόταν μόνο σε αντίθεση με το Ελληνικό Σύνταγμα αλλά και με ένα κείμενο για την προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που συντάχθηκε στην Μεσαιωνική Αγγλία πριν από 801 χρόνια το καλοκαίρι του 1215;
Οι σημερινές αντιπροσωπευτικές δημοκρατίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν έναν μακρινό πρόγονο, την Μάγκνα Κάρτα. Μια συμφωνία που υπεγράφη το 1215 ανάμεσα σ' έναν αυταρχικό ηγεμόνα και τους υποκόους του και που φυσικά σφραγίστηκε με αίμα. Αιτία υπήρξε η υπερφορολόγηση, προκειμένου να γεμίσει ο φιλόδοξος βασιλιάς τα ταμεία του κράτους.
Η κατάσταση με τους φόρους έγινε αφόρητη και οι υποτελείς εξεγέρθηκαν απαιτώντας συμφωνία που θα προστατεύει την Ζωή, την Ελευθερία και την ιδιοκτησία των ελεύθερων ανθρώπων του βασιλείου. Στο κείμενο της συμφωνίας αναφέρεται πως η φορολογία θα γίνεται με βάση την φοροδοτική ικανότητα του καθενός ενώ κατοχυρώνονται δικαιώματα στην ιδιοκτησία και την κληρονομιά. Επίσης η φορολογία θα αποφασίζεται με συναίνεση ανάμεσα στον βασιλιά και τους υποτελείς του φεουδάρχες.
Το φορολογικό ζήτημα ήταν τόσο σημαντικό που οι αποφάσεις για φορολόγηση θα παίρνονταν από συμβούλιο Φεουδαρχών, το πρώτο βήμα για την Κοινοβουλευτική Δημοκρατία. Το εντυπωσιακό είναι πως το κείμενο της Μεσαιωνικής Μάγκνα Κάρτα, συντάχθηκε και υπεγράφη από Φεουδάρχες και βασιλιά σε μια εποχή σκοταδισμού και προλήψεων, στην εποχή που οι κοινωνικές ανισότητες υποτίθεται πως ήταν νομιμοποιημένες από τον Θεό.
Πολλοί, σήμερα, σωστά ισχυρίζονται πως τις πρωτοβουλίες για τη δημιουργία της Μάγκνα Κάρτα πήραν οι πλούσιοι Φεουδάρχες για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους και όχι ο απλός λαός. Το τελευταίο γεγονός δεν ακυρώνει την κοινωνική και ιστορική αξία του περιεχομένου της Μάγκνα Κάρτα ούτε τα θεμέλια που έβαλε για την γέννηση Δημοκρατικών θεσμών στην Ευρώπη με τα δεδομένα της τότε εποχής.
Το πόσο η σημερινή φορολογική πολιτική στην Ελλάδα έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τις αναφορές αυτού του Μεσαιωνικού κειμένου στα κοινωνικά δικαιώματα είναι προφανές.
Το κείμενο της Magna Carta

Κοινωνία-Πολιτική

Βάσεις για νέα Αφηγήματα.

5/17/2015 08:37:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

Κοινωνία-Πολιτική

Φιλί ζωής στην Σοσιαλδημοκρατία η κυβέρνηση Τσίπρα;

2/03/2015 05:27:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

Αναδημοσίευση από το http://www.protagon.gr
Ανεξάρτητα από την επιτυχία ή την αποτυχία της νέας κυβέρνησης Αλέξη Τσίπρα, η εξέλιξη των εκλογών στην χώρα μας θα μπορούσε να δώσει το φιλί της ζωής στην Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία? Η ενδεχόμενη επιτυχία της κυβέρνησης θα είναι Νέμεσις στον μονόδρομο των συντηρητικών πολιτικών της Ευρώπης, η ενδεχόμενη αποτυχία θα ταρακουνήσει τα ελώδη νερά των Ευρωπαίων σοσιαλδημοκρατών.

Από τους πρώτους που συνεχάρησαν τον νέο Έλληνα πρωθυπουργό ήταν ο Φρανσουά Ολάντ ένας σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος που διέψευσε τις ελπίδες για την δημιουργία ενός δυναμικού αντίποδα στις Γερμανικές πολιτικές λιτότητας. Όμως, η παρακμή της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη ξεκίνησε πολύ πριν την αποτυχία του Ολάντ από την εποχή που η Ευρωπαϊκή πολιτική απέτυχε να μπει στον Τρίτο Δρόμο του Α. Giddens στα τέλη της δεκαετίας του 2000. Ο οικονομικός Φιλελευθερισμός παγκοσμιοποιήθηκε χωρίς την αντίστοιχη δημιουργία παγκοσμιοποιημένων πολιτικών θεσμών που θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν αναδιανομή του πλούτου, κοινωνική δικαιοσύνη και έλεγχο των αγορών. Τα κράτη-έθνη μετατράπηκαν σε οικονομικούς παράγοντες της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας σ’ ένα περιβάλλον που θυμίζει αναρχοκαπιταλισμό απειλώντας την ίδια την δημοκρατία και την λειτουργία των θεσμών της. Σήμερα η πορεία της σοσιαλδημοκρατίας βρίσκεται στο κατώφλι της παρακμής με το Γερμανικό SPD να συμμετέχει στην κυβέρνηση Μέρκελ , τους Ιρλανδούς και Ισπανούς σοσιαλιστές πολιτικούς και τα κόμματά τους που εφάρμοσαν το δόγμα της λιτότητας σε λαϊκή δυσμένεια, την αποτυχία της κυβέρνησης Ολάντ να αλλάξει το σκηνικό στην Ευρώπη με αποκορύφωμα την επίσκεψη στην Αθήνα τον περασμένο Δεκέμβρη του Ευρωπαίου επιτρόπου Οικονομικών και σοσιαλιστή Μοσχοβισί να στηρίζει την πολιτική λιτότητας στην χώρα παρουσιάζοντάς την ως μονόδρομο. Η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία παγιδεύτηκε μέσα σε τεχνοκρατικούς υπολογισμούς ξεχνώντας την ουσία της πολιτικής… Την ουτοπία, το αφήγημα… Οι πάλαι ποτέ κραταιές πολιτικές ιδεολογίες από τον Φιλελευθερισμό του Άνταμ Σμίθ έως τον αναρχικό μουτουαλισμό του Προυντόν είχαν έναν απώτερο στόχο: την δημιουργία μιας ιδανικής κοινωνίας. Η πολιτική δεν είναι αλγεβρικοί υπολογισμοί είναι ανθολόγιο αφηγημάτων που οδηγούν στην κοινωνική ευημερία.

Το ερώτημα είναι αν οι πολιτικές που θα ακολουθήσει η κυβέρνηση Τσίπρα μπορούν να δώσουν ώθηση σ’ ένα νέο αφήγημα αναγεννώντας τις παραδοσιακές αξίες της σοσιαλδημοκρατίας κι αν πέρα από γεωγραφικούς προσδιορισμούς (κεντροαριστερά, αριστερά, κέντρο κλπ)πέρα από μη επικαιροποιημένες πολιτικές θεωρίες μπορεί η Ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία να επιστρέψει στα βασικά της στοιχεία. Να ξαναβρεί αφετηρία στην γη, τον αέρα και την φωτιά της …την κοινωνική δικαιοσύνη, τα ανθρώπινα δικαιώματα, την ελευθερία και την Δημοκρατία.

Κοινωνία-Πολιτική

To “σχέδιο”, η απαξίωση και η ηγεσία. (Άρθρο μου στο εκπαιδευτικό δίκτυο alphavita.gr)

11/11/2014 12:49:00 μ.μ.
By Άννα-Μαρία Τσαρουχά
0 Comments

http://www.alfavita.gr/

Σε εικόνα οργανωμένου «σχεδίου» παραπέμπει η στάση της κυβέρνησης απέναντι στους εκπαιδευτικούς το τελευταίο χρονικό διάστημα, με τις εντυπωσιακές δηλώσεις από κυβερνητικά χείλη και με στόχο-αποκορύφωμα την εθελοντική εργασία σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η διαδικασία της πλήρους απαξίωσης και της στέρησης ακόμα και βασικών στοιχείων αξιοπρέπειας προς εκπαιδευτικούς ξεκίνησε από τις πρώτες διαθεσιμότητες το καλοκαίρι του 2013, και κορυφώθηκε για να ολοκληρωθεί με την ανάληψη της ηγεσίας του Υπουργείου το περασμένο καλοκαίρι από έναν έμπειρο στην διαχείριση της εξουσίας υπουργό και την ομάδα του.

Ποιά όμως φαίνεται να είναι τα βασικά σημεία το γενικού ιστορικού της παραπάνω διαδικασίας?

Ακόμα… περιμένουν οι εκπαιδευτικοί (1,5 χρόνια μετά) που δεν απορροφήθηκαν από την διαθεσιμότητα σε θέσεις εργασίας παρά τις διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης πως δεν θα γίνουν απολύσεις.
Ύστερα ακολούθησε η καταστρατήγηση των όρων και προϋποθέσεων και της ίδιας της εγκυκλίου 2014-2015 του Υπουργείου για τις αποσπάσεις των μόνιμων. (http://www.minedu.gov.gr) Τα κοινωνικά κριτήρια που αποτελούν από τον Νόμο του 1986 έως σήμερα την προϋπόθεση για αποσπάσεις από ΠΥΣΔΕ σε ΠΥΣΔΕ όπως και η μοριοδότηση αγνοήθηκαν και προτάθηκε ως αιτιολογία η κάλυψη κενών σε ελλειμματικές εκπαιδευτικές περιφέρειες. Ποιά όμως κενά κάλυψε ο υπουργός; Προφανώς η κάλυψη έγινε “επιλεκτικά” μιας και σύμφωνα με τις κατά καιρούς ανακοινώσεις της ΟΛΜΕ όσο και της ίδιας της ηγεσίας του υπουργείου τα κενά δεν καλύφθηκαν και δεν πρόκειται να καλυφθούν για το σχολικό έτος 2014-2015. Παράλληλα λειτούργησε η άρνηση αποδοχής των αιτήσεων παραίτησης λόγω συνταξιοδότησης, στερώντας σε εκπαιδευτικούς κατοχυρωμένα τους δικαιώματα.
Λίγο μετά… το θέμα των παιδεραστών - εκπαιδευτικών και η σχετική τροπολογία για την αλλαγή του Πειθαρχικού κώδικα στη Βουλή. http://www.news.gr/. Το ζήτημα δεν ήταν η τροπολογία αλλά η δημοσιότητα και η έμφαση που έδωσε στην υπόθεση η ηγεσία του Υπουργείου. Με επικοινωνιακού τύπου στιγματισμό έμοιαζε η όλη δημοσιότητα του θέματος χωρίς να παρουσιάζονται πραγματικά στοιχεία όπως το ποσοστό των παιδεραστών εκπαιδευτικών σε σχέση με τα ποσοστά παιδεραστών σε άλλα επαγγέλματα ή εκτιμήσεις για το πόσο κινδυνεύει ένα παιδί στο χώρο της δημόσιας εκπαίδευσης σε σχέση με άλλους χώρους(γυμναστήρια, παιδικές χαρές, χώρους αναψυχής, δραστηριότητες, οικογενειακό περιβάλλον κ.λ.π.).
Έμφαση δόθηκε φυσικά και στην προγραμματισμένη αξιολόγηση και την δημιουργία του σώματος των «Ράμπο της Αξιολόγησης» (Αρχή Διασφάλισης Ποιότητας, ΑΔΙΠΠΔΕ)που θα κρίνει την επάρκεια και το έργο των εκπαιδευτικών από μια ηγεσία υπουργείου στο οποίο κορυφαίος σύμβουλος έχει τον τίτλο του βασικού του πτυχίου στις Τουριστικές Επιχειρήσεις. http://www.google.gr/
Μετά «έσκασε» από το Υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης η μεγάλη έξοδος κεφαλαίων. Έξοδος κεφαλαίων στο εξωτερικό από εκπαιδευτικούς! Πάλι επικοινωνιακός ο χειρισμός, χωρίς πραγματικά στοιχεία. Ποιά είναι η οικονομική κατάσταση των συγκεκριμένων εκπαιδευτικών? Αν πρόκειται για εύπορες οικογένειες με περιουσία και έσοδα από άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες ? Τι ποσοστό ανήκει σε κάθε εκπαιδευτική βαθμίδα? Τι συμμετοχή έχουν οι εκπαιδευτικοί στο τελικό ποσό των εμβασμάτων? Ποιά είναι τα ονόματα αυτών των εκπαιδευτικών? Τα ονόματα δεν πρόκειται να δημοσιευθούν γιατί δεν πρόκειται για παράνομη δραστηριότητα παρά για προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων από την κυβέρνηση.
Μόνο, κερασάκι στην τούρτα ή φυσικό επακόλουθο της πιο πάνω επικοινωνιακής «εκστρατείας» μπορεί να είναι- μετά την απαξίωση- το «κάλεσμα» προς εθελοντική εργασία με αμοιβή μόρια για μια πιθανή μελλοντική πρόσληψη με αξιοκρατικές(?) μεθόδους φυσικά. Και όλα αυτά μετά τις διαρροές από το ΥΠΕΠΘ στις αρχές τις σχολικής χρονιάς για «άνοιγμα» των μόνιμων προσλήψεων σε Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Η παραπάνω πορεία ανακοινώσεων και δράσεων του Υπουργείου και κυρίως μέσα από τα ΜΜΕ και τα ηλεκτρονικά Μέσα θυμίζει έντονα σε έναν κοινωνικό επιστήμονα που δεν είναι εκπαιδευτικός επικοινωνιακές πρακτικές που έχουν σκοπό την διαμόρφωση και τον επηρεασμό της κοινής γνώμης αλλά και την κάμψη του ηθικού μιας ολόκληρης επαγγελματικής ομάδας.